# Wizyta

Karol Bołoz Antoniewicz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Że wzbudzę współczucie — samem siebie łudził[1];
Wchodzę do ………… on leży i chrapie,
O Nieba! z mą książką zasnął na kanapie —
Ja drzwiami trzasnął, i on się przebudził!

Nieszczęsny Poeto! — jakżeś mnie wynudził!
Czym Cię już skończył? — sam siebie zapytał —
Gniew mnie ogarnął: a czemuś mnie czytał?
Krzyknąłem — czemuś do końca się trudził?

Chcę krytykę napisać! — co słyszę? niestety!
Ostatnia dla mnie wybiła godzina! —
Czymem Cię obraził?[2] cóż jest moja wina?

Nudzisz! niewartes imienia Poety[3] —
Więc na co masz się nadaremnie trudzić?
Lecz jeśli chcesz koniecznie — racz się wprzód obudzić!

samem siebie łudził — dziś: sam siebie łudziłem [przypis edytorski]

Czymem Cię obraził? — dziś: Czym Cię obraziłem? [przypis edytorski]

niewartes imienia Poety — dziś: niewart jesteś imienia Poety [przypis edytorski]