# Pielgrzym

Karol Bołoz Antoniewicz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> With wayworn feet a pilgrim woe begone
> Life's upward road — I journey'd many a day
> And hymning many a sad yet soothing lay
> Beguil'd my wandering with the charms of song!

Southey.

Dziecko, nim zimna burza go obwieje,
Wesoło życia pielgrzymkę poczyna;
Pomiędzy kwiaty kręci się drożyna[1],
Z każdego pączka natura się śmieje!

Los go nie wtrąca w nieszczęścia koleje,
Zdrój czystych rozkosz sączyć się poczyna,
Kwiatami cała zasłana dolina,
Szczęścia przyszłego wzbudza w nim nadzieje!

Jemu tak pięknie wiosna się zieleni,
Czas jego kwiaty jeszcze nie porywa,
I w łzę rozpaczy łzę uciech nie mieni;

Co żal lub smutek, on tego nie czuje;
Te słodkie soki jeszcze świat nie truje,
Które niewinność w kielich życia wlewa!

drożyna — tutaj: wąska ścieżka. [przypis edytorski]