# Jesień

Karol Bołoz Antoniewicz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> … je meprisais la philosophie de né pouvoir pas,
> Meme autant sur l'ame qu'une suite des objects inanimés.

Rousseau.

Jesień ponura! wiatr zimny powiewa,
Mgły przezroczyste nad górami wiszą,
Giętkie gałązki brzozy się kołyszą,
Z których liść zżółkły już burza porywa!

Szmer tylko fali tę ciszę przerywa,
Która się łamie o skaliste ściany;
Lecz gdy w noc późną jękną wód bałwany,
Echo tęsknymi głosy się odzywa!

Słodka naturą! kiedy ty się śmiejesz,
Stronię od Ciebie, łza w oku się sączy;
Lecz kiedy smutku zasłonę przywdziejesz,

Ach, wtenczas jedno ogniwo nas łączy!
Wtenczas na twoim czując ulgę łonie!
Dusza radość uczuła, i w radości tonie!