Adam Asnyk

Dwa sonety

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Dwa sonety¹

Sie trennten sich endlich und sah’n nicht. 

Nur noch zuweilen im Traum; 

Sie waren längst gestorben 

Und wussten es selber kaum.  

I

Kiedym Cię żegnał, usta me milczały,  

I nie wiedziałem, jakie słowo rzucić:  

Więc wszystkie słowa przy mnie pozostały,  

A serce zbiegło i nie chce powrócić.  

Tyś powitała znów swój domek biały,  

Gdzie Ci słowiki będą z wiosną nucić,  

A mnie przedziela świat nieszczęścia cały,  

Dom mój daleko i nie mogę wrócić.  

Tak pozostałem samotny, bez rady 

Na moje smutki i tęsknoty moje:  

Przebiegam myślą chwil minionych ślady,  

Nad zwiędłą różą zadumany stoję...  

I w niebo wzrok mój wysyłam na zwiady,  

Lecz o przyszłości pomyśleć się boję.  

II

Niedługo może na przyszłości dzieje 

Zostanie tylko blady cień wspomnienia;  

Serdeczne ślady mroźny wiatr rozwieje 

I wszystko zniknie we mgłach oddalenia.  

Więc trzeba będzie zmusić do milczenia 

Te drżące struny, z których pieśń się leje,  

I grobowego wziąć pozór kamienia,  

Co pogrzebaną pokrywa nadzieję.  

Na taką przyszłość, co mgłę ołowianą 

Rozpostrzeć może na błękitnem niebie,  

Na taką przyszłość ciemną i stroskaną,  

Co ból i miłość zarówno pogrzebie...  

Niechaj te słowa pamiątką zostaną 

I niech przeżyją razem mnie i Ciebie!  

Dnia 16 września 1870 r.

Przypisy:

1. Dwa sonety — przesłane w liście pannie Anieli Grudzińskiej. [przypis autorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-dwa-sonety

Tekst opracowany na podstawie: Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła.

Okładka na podstawie: Lilac Breasted Roller, cloudzilla@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2025-10-01.